جلالى ، سيد ابراهيم [ افصح الملك ] افصح الملك يزدى ، سيد ابراهيم متخلص به جلالى از نوادگان ميرزا على نقى ، در سال 1283 قمرى در قريهء نبادك سادات يزد متولد شد . در كودكى مادرش را از دست داد و به يزد رفت . در اين شهر درضمن كار حكاكى به تحصيل پرداخت . در 26 سالگى به اصفهان و سپس به تهران رفت و به دليل بلاغت گفتار ، مورد توجه جمع اهل ادب و درباريان قاجار قرار گرفت . افصح الملك در سال 1318 قمرى توسط ميرزا على اصغر اتابك به دربار مظفر الدين شاه قاجار وارد شد و در سال 1320 از سوى شاه قاجار به لقب افصح الملك ملقب گرديد . قسمتى از فرمان شاه به اين شرح است : « ميرزا سيد ابراهيم افصح الملك يزدى كه در مراتب ادب و مدارج سخنورى و پايه ثناگسترى ، قصب السبق از همگان ربوده و يك‌عمر در مدايح ذات اقدس خديوانه به اقصى مراتب و فزون‌تر مدارج فصاحت طليق اللسان بوده ، لهذا از هذه السنه پارس‌ئيل خيريت تحويل و ما بعدها مبلغ پنجاه و شش تومان و كسرى از قرار شرح ذيل مستمرى و تخفيف ميرزا على اكبر طبيب اردكانى كه متولى بلاعقب است در حق فرزندان معزى اليه برقرار فرموديم كه همه‌ساله از محل يزد دريافت داشته به لزوم دعاگويى ذات اقدس شهريارى قيام و اقدام نمايند ، مقرر آنكه مستوفيان عظام و كتبه كرام شرح فرمان مبارك را ثبت و ضبط نموده در عهده شناسند . شهر شعبان المعظم 1320 » . افصح الملك در زمان جلوس رضا خان به سلطنت نيز قصيده‌اى در مدح وى سرود و به خاطر آن به دريافت نشان همايونى نائل شد .